Hak ahli memilih Presiden

Ketika Kongres Parti Keadilan Rakyat baru-baru ini di Seremban, Datuk Seri Anwar Ibrahim mengemukakan kepada perwakilan surat halangan daripada Pendaftar Pertubuhan terhadap beliau daripada bertanding jawatan Presiden.

Beliau kemudiannya membuka peluang kepada perwakilan untuk memberikan pandangan.

Saya antara lain mengatakan bahawa keADILan selaku parti para pejuang tidak seharusnya tunduk semata-mata kepada arahan dan tekanan ROS. Sekiranya dulu kita tunduk kepada keputusan mahkamah dan kerajaan yang menitahkan bahawa Anwar bersalah, maka sudah tentu kita tidak berjuang dan melakukan usaha-usaha untuk mendapatkan kebebasan beliau.

Saya memperkatakan soal hak ahli parti untuk memilih sesiapa yang dikehendaki sebagai Presiden. Ini medapat sokongan padu perwakilan yang bangun dan melaungkan Reformasi! tiga kali.

Saya tidak sempat menghabiskan hujah saya bahawa sekiranya Anwar setelah mengambil kira pandangan dan kebijaksanaan ramai mengambil keputusan untuk tidak bertanding, maka usaha-usaha yang nyata dan melibatkan rakyat terbanyak perlu diadakan bagi menyatakan bantahan rakyat terhadap tekanan dan halangan pemerintah melalui ROS itu.

Mungkin kerana keadaan begitu ‘panas’ ketika itu atau kerana terlalu ramai perwakilan lain yang mahu bercakap, maka saya terhenti sebaik kemuncak laungan Reformasi itu tanpa menghabiskan hujah saya.

Namun saya kesal dengan beberapa perwakilan yang berucap dan menyatakan bahawa kita mesti akur dan patuh dengan keptusan Anwar Ibrahim. Pada hemat saya tidak timbul sama sekali soal keengkaran kerana beliau sekadar meminta pandangan perwakilan. Sekiranya beliau membuat keputusan tidak dapat memegang jawatan Presiden atas apa alasan sekalipun, itu hak beliau, parti tidak boleh memaksa.

Tetapi seperti yang saya katakan, memilih Presiden adalah hak ahli parti yang tidak seharusnya ditekan oleh mana-mana pihak. Sekiranya BN mengambil kesempatan daripada pemilihan Anwar sebagai Presiden untuk mengharamkan Parti Keadilan Rakyat, mereka melakukan kesilapan besar.

Ini kerana selama ini keADILan beroperasi di dalam sistem pilihanraya yang dikuasai BN dan penuh penipuan. Kerana itu BN mudah untuk menang. Tetapi di luar sistem pilihanraya, belum tentu BN handal. Justeru jangan paksa keADILan memilih pilihan jalanraya.

Saya juga kesal dengan beberapa perwakilan yang berucap dan mengungkit pengorbanan ahli dan pendokong Reformasi selama ini. Saya kira pengorbanan kita terlalu kecil untuk dibandingkan dengan pengorbanan Anwar dan Azizah.

Kedudukan Istimewa Melayu lwn Hak Istimewa Pemimpin UMNO

Daripada buku The Reluctant Politician: Tun Dr. Ismail and His Time, laman 82-83:

…the leaders of the Alliance realised the practical necessity of giving the Malays a handicap if they were to compete on equal terms with the other races. The only point of controversy was the duration of the ’special position’ — should there be a time limit or should it be permanent? I made a suggestion which was accepted, that the question be left to the Malays themselves, because I felt that as more and more Malays became educated and gained self-confidence, they themselves would do away with this ’special position’ because in itself this ’special position’ is a slur on the ability of the Malays and only to be tolerated because it is necessary as a temporary measure to ensure their survival in the modern competitive world: a world to which only those in the urban areas had been exposed. (Drifting c12)

Jelas sekali dari kacamata Tun Dr. Ismail, kedudukan istimewa Melayu adalah hanya sesuatu yang bersifat sementara, yang diperkenalkan untuk membolehkan orang Melayu bersaing secara adil dengan kaum-kaum lain. Ia bukan satu hak semata-mata kerana mereka dilahirkan Melayu.

Namun pemimpin UMNO kemudiannya menjadikan kedudukan istimewa ini hak yang tidak boleh diganggu gugat. Berpusat kepada ‘hak’ ini mereka mengapi-apikan semangat Melayu dan menjadikan orang Melayu sentiasa merasa tidak selamat, terancam dengan kemajuan dan kekayaan kaum-kaum lain.

Tun Dr. Ismail juga yakin orang Melayu akan menolak kedudukan istimewa Melayu apabila semakin ramai di kalangan mereka yang berpendidikan dan mempunyai keyakinan diri. Namun akibat asuhan UMNO, orang Melayu masih tidak mempunyai keyakinan diri.

Saya kira sudah sampai masanya orang Melayu memperjuangkan kedudukan istimewa mereka di dalam erti kata sebenarnya, yakni memberikan peluang kepada sesiapa yang ketinggalan untuk bersaing secara adil.

Peluang-peluang perniagaan, khususnya di dalam bidang-bidang kritikal perlu dibuka kepada orang Melayu dengan cara memberikan latihan dan pendedahan. Pendidikan orang Melayu perlu ditingkatkan dengan memberi pendedahan awal kepada bidang sains dan teknologi. Syarikat-syarikat besar perlu diberikan galakan dan tekanan politik untuk menyediakan skim latihan dalam kerja (apprentice) kepada anak-anak Melayu.

Pembinaan kapasiti ini adalah penting untuk menbebaskan orang Melayu daripada belenggu ketinggalan dan kelemahan.

Penyalahgunaan kedudukan istimewa Melayu menjadi hak istimewa pemimpin Melayu untuk menyalahgunakan kuasa, menyelewengkan kekayaan negara dan membolot segala peluang sebenarnya menyebabkan orang Melayu terus ketinggalan dan terpaksa hidup terhina sebagai bangsa lemah yang mengharapkan perlindungan dan bantuan untuk hidup.

Apakah Melayu yang terkenal sebagai pejuang itu begini sikapnya?